Ik ken jou vooral van youtube-filmpjes van concerten. Wat heb je nog zoal gemaakt?
Jef Mertens: “Ik ben al enkele jaren bezig met een documentatie rond Sonic Youth. Daaruit groeide 'Elegy From The Hearts' voort, een soort van mix DVD met naast Sonic Youth ook materiaal van Lightning Bolt en Corsano/Flaherty. De film kende enkele screenings maar verdween al snel in mijn archief. Daarnaast maakte ik ook video’s voor het Fat Cat label, met name een videoverslag van de laatste twee Fat Cat festivals in Zaal Belgie. Ik heb ook nog wat video’s voor Ecstatic Peace gemaakt en mijn eigen myspace.”

Heb je film gestudeerd?
Mertens: “Ik studeerde in 2001 af als fotograaf aan de Media and Design Academy in Genk. Tijdens mijn laatste jaar integreerde ik video in mijn werk en ging mij daar dan ook meer op toeleggen. Na mijn studies ging ik gewoon verder met filmen en leerde zo de kneepjes van het filmen en het monteren.”

Waarom kies je dan nu vooral voor documentaire als filmvorm?
Mertens: “Ik denk dat ik een slechte regisseur zou zijn om te werken met acteurs. Ik zou niet goed zijn in het geven van richtlijnen en zo. Ik werk ook niet graag met scripts. Maar wat mij het meest aantrekt in documentaires is dat het een vorm is die handelt over echte mensen in echte situaties. Ik ben altijd graag een soort van observeerder geweest en heb de laatste jaren de meeste optredens doorheen de lens bekeken. Ik denk dat de documentairevorm daaruit een logische gevolg is.”

Kan jij leven van je filmwerk?
Mertens: “Neen, niet echt. Wat ik doe met film komt voort uit mijn passie voor zowel het medium film alsook voor het onderwerp en de mensen die ik erdoor ontmoet. Ik heb een fulltime job en doe het allemaal na mijn uren. Dat kan soms wel wat druk met zich meebrengen maar gelukkig heb ik een fantastische vriendin die me enorm steunt.
Met ‘Dronevolk’ ben ik nu aan één van mijn grotere projecten bezig. Ik zal wel zien waartoe dit zal leiden.”

België en dan vooral Vlaanderen heeft momenteel een grote en veelzijdige experimentele scene. Waarom koos je er juist Bear Bones Lay Low, Kiss The Anus Of A Black Cat, Ignatz en Silvester Anfang uit?
Mertens: “Ik denk dat daar enerzijds het Kraak label mee te maken heeft en anderzijds het feit dat al deze mensen samenspelen in Silvester Anfang. Ik besloot de documentaire te maken toen ik Bear Bones Lay Low aan het filmen was tijdens het Kraak festival in Zaal België. Het was de eerste keer dat ik hem live zag en was enorm onder de indruk. Hetzelfde geldt voor Ignatz die ik het jaar daarvoor tijdens het Kraak festival filmde. Er is iets dat mij enorm in hen aantrekt.
Ik vind ook dat het vier sterke karakters zijn die een mooie inhoud aan een film kunnen geven. Ik vrees enkel de kritiek dat de scene inderdaad veel groter is en dat dat ongedocumenteerd blijft in mijn film. Maar ik wou toch een zekere focus behouden en dat beïnvloedde mijn keuze.”

Kiss The Anus Of A Black Cat valt er muzikaal gezien een beetje buiten, niet?
Mertens: “Ook Kiss The Anus gebruikt elementen van drones, hoor. Maar ik denk dat de focus vooral moet liggen op vier groepen die muziek maken en de motivatie die daar bij hoort. Los daarvan denk ik dat Kiss The Anus Of A Black Cat het niet erg vindt om het buitenbeentje te zijn.”

Zoals je zelf al zei spelen zowel Bear Bones, Ignatz als Kiss The Anus in Silvester Anfang. Waarom dan niet gewoon een film over Sivester Anfang op zich?
Mertens: “Omdat ik die anderen ook in het licht wou zetten. Ik hou van die diversiteit en het feit dat hun karakters op die manier beter naar voor komen.”

Je zegt dat voor jou de focus ligt op de muzikanten hun motivatie. Ben je erachter gekomen wat hun motivatie is om muziek te maken?
Mertens: “Ik denk het wel. Ook al zijn de interviews niet echt diepgaand. Ik denk bijvoorbeeld dat de manier waarop de leden van Silvester Anfang in de film met elkaar in discussie gaan erg typerend is.”

Denk je dat Sivester Anfang een groep is drijft op conflicten?
Mertens: “Ik denk dat Silvester Anfang in de eerste plaats hun zin wil doen. De conflicten die dat met zich meebrengen zijn vooral grappig. En het is leuk om te zien hoe mensen alles wat Silvester Anfang doet zo au serieux nemen.”

Verwijs je nu naar hun fascinatie voor satanisme en all things black metal?
Mertens: “Daar kan ik niet veel over zeggen.”

Van al wie aan ‘Dronevolk’ meewerkt is Bear Bones Lay Low met zijn achttien jaar duidelijk de Benjamin van de groep. Merk jij dat hij hierdoor anders tegen de dingen aankijkt?
Mertens: “Wat ik zo eigen aan Bear Bones vind, is zijn enthousiasme. Ik denk dat hij verdomd goed weet waarmee hij bezig is, ook al opteert hij voor een low profile-aanpak. Ik denk niet dat Bear Bones zo anders tegen de dingen aankijkt dan pakweg Kiss The Anus of Ignatz die inderdaad iets ouder zijn. Bear Bones is ook snel is moeten opgroeien toen hij van Venezuela naar België verhuisde, wat zeker niet simpel moet geweest zijn.”

Louis Paul Boon schreef dat je eigenlijk om de tien jaar hetzelfde verhaal kan vertellen omdat jezelf veranderd én je omgeving. Kan je je voorstellen om in 2017 nog een documentaire te maken over de mensen uit 'Dronevolk'?
Mertens: “Goede vraag: Ignatz is al tien jaar bezig met het opnemen van nummers en pas vrij recente is er erkenning gekomen voor zijn muziek . Hijzelf zegt dat je in de muziek die hij tien jaar geleden maakte dezelfde elementen hoort als in de muziek die hij vandaag maakt. Het zou interessant zijn om te zien wat “tien jaar later" in petto zou hebben voor Ignatz. Misschien moet ik dan maar eens een vervolg draaien.”

Komt er een DVD-release van jouw film?
Mertens: “Momenteel zijn de screenings prioriteit. Maar ik zou zeker graag een DVD-release zien, natuurlijk. Laat ons eerst maar de reacties op de sceenings afwachten.”


‘Dronevolk’ wordt op zaterdag 1 december vertoont op het Pauze festival in KC Vooruit in Gent

www.kraak.net/pauze2007
www.myspace.com/jefmertens
www.youtube.com/user/jefmertens