Een serie videowerken van de kunstenaar Francis Alÿs leiden de bezoeker door de ontvangstruimte en de trappenhal naar ‘Expats/Clandestines’, de eerste groepstentoonstelling van Wiels. De thematiek van cultureel en sociaal nomadisme tegen een achtergrond van globale migratie is niet nieuw, maar wel brandend actueel. De deelnemende kunstenaars Saâdane Afif, Francis Alÿs, Nairy Baghramian, André Cadere, Gabriel Kuri, Moshekwa Langa en Chen Zen worstelen in hun werk met het vraagstuk van een transnationale identiteit, als gevolg van een gekozen of door interne of externe omstandigheden gedwongen migratie. De Zuid-Afrikaan Moshekwa Langa reconstrueert zijn land in ‘Stage’ aan de hand van bobijntjes, gekleurde touwen, flessen, speelgoedautootjes en veelkleurige bollen wol en in ‘Atlas of Another World’ aan de hand van een imaginaire cartografie. De straten van Mexico City vormen het decor voor de performances van de geëmigreerde Belg Francis Alÿs. Op verschillende monitoren toont hij een scène van een man die al wandelend over een rennende hond struikelt, deze ‘Choques’ zijn telkens vanuit een ander standpunt waargenomen. In ‘The Paradox of Praxis’ duwt Alÿs een blok ijs door de Mexicaanse steegjes, een nat spoor achter zich latend, tot het ijs volledig is gesmolten. ‘Algunas veces el hacer algo no lleva a nada’, of hoe een activiteit soms niet tot een productief resultaat leidt. In dezelfde ruimte wordt een film vertoond van een al even minimalistische actie van André Cadere. Voor zijn sociaal geëngageerde performances reisde Cadere met zijn gekleurde ‘Barres de Bois’ doorheen Amerika en Europa waar hij, meestal ongewenst, aanwezig was op vernissages en Biënnales. Het werk van de Franse Algerijn Saädane Afif is zowel binnen als buiten het gebouw zichtbaar. De discolichten van zijn ‘Bar des Héros’ flikkeren doorheen de ramen en op de voorgevel bracht de kunstenaar een gestileerde neonbloem aan, ter illustratie van een ontroerend en symbolisch verhaal over ontheemding dat de bezoeker binnen te lezen krijgt. In het kader van het Kunstenfestivaldesarts werd de tweede verdieping van het gebouw gewijd aan het intrigerende werk ‘Tore’ van de Brusselse kunstenaar Marcel Berlanger. In een donkere ruimte hangen grote zwart-wit schilderijen horizontaal naast elkaar. Abstracte cirkels en hyperrealistische voorstellingen van een uil, een chrysant en een vrouwenportret wisselen elkaar af en werden aangebracht op semi-transparante kunststof. De theatrale opstelling van het werk wordt versterkt door de kille betonnen boogstructuren van de ruimte en door de verticale TL- lampen die koud en contrasterend door de rasters van de schilderijen schijnen.
Parallel aan het tentoonstellingsprogramma lanceert Wiels tijdens de opening ook drie kortfilms, namelijk ‘Eclipse’ van Ann Veronica Janssens, ‘A like Akarova’ van Pauline Olowska en Bonnie Camplin en ‘Hako’ van Hiraki Sawa. De animatiefilm van de jonge kunstenaar Hiraki Sawa is dromerig mooi en herbergt een surreële wereld. Open kamers met klassiek romantische interieurs, kroonluchters en theeservies maken deel uit van een woestijnachtig landschap met dorre struiken. De beelden in sobere grijstinten zijn zuiver en fris en lijken geladen om te knetteren.
Wiels heeft het startschot gegeven met een veelzijdig artistiek programma. De opening was een groot feest met dansperformances, DJ’s en een multicultureel publiek. Hoewel het niveau van de kunstenaars niet valt te betwisten, is de tentoonstelling ‘Expats/Clandestine’ minder spectaculair dan verwacht. Maar dat ligt misschien aan de verwachtingen. Die blijven ook voor de toekomst hooggespannen en de kunstscène kijkt toe en oordeelt ongenadig.