Het rustige begin van de voorstelling, waarbij de zes acteurs in eigen kledij de lege scène betreden, laat nog niets merken van de chaotische show die aan het publiek een kleine twee uur lang zal verschijnen. Een monoloog van Jerry Killick geeft de kiem voor een interessante thematiek. Hij spreekt het publiek openlijk en direct aan met 'Imagine you are in a city...'Je gaat mee op stap door een onbekende stad. Je staat stil op een dak en ziet de diepte voor je opduiken. Nu krijgt de ingebeelde wereld een extra dimensie. Het publiek krijgt een persoonlijke vraag toegeworpen. ‘What is stopping you?’. Wat weerhoudt je te springen, een einde aan dit alles te maken? Angst? De omschrijving van de val eindigt met een ‘still’ juist voor je te pletter valt tegen het asfalt. Pauze.

‘The journey begins’. De rust spat uit elkaar door een recreatie van een scène uit de cultklassieker ‘One Million Years BC' van 1960. De holbewoners worden getroffen door een vulkanische ramp. Pruiken en lapjes lendenstof, die de vulkaandanschoreografie in het juiste tijdsperspectief plaatsen en het ludieke accentueren, zullen de volledige voorstelling als attributen worden gebruikt. Het chaotische epos wordt chronologisch verder gezet. Vijf acteurs geven in real life beeld aan de tekst, the story of mankind, die door Wendy Houston gedeclameerd wordt in een microfoon. We krijgen een theatrale flip-book presentatie waarin de oerdrang van de grotmens, de voortplanting, als tijdloos mannelijk kenmerk, in gratuit naakt wordt vertaald. Waar georchestreerde flauwe moppen en historische uitvindingen worden geënsceneerd om op eigen ‘Forced Entertainment’theatraliteit de civilisatie naar het publiek te vertalen. Het oude Egypte,  de Griekse en Romeinse tijd, de Verlichting, het computertijdperk. Alles passeert in een ijltempo de revue. De soms grappige ontmoetingen op scène drukken soms enige verveling weg, maar de luide muziek en  het gebrek aan verfijning zorgt voor irritatie.

Na een grote finale, een over-gallop, keert de monoloog terug naar het einde van zijn vorige 'show'. Hij plaatst onze vorige persoonlijke confrontatie met het einde van ons leven in een breder perspectief. De juist doorstane theatrale ervaring is maar één van de zovele ervaringen in ons leven. Wij, als publiek, kunnen nu zelf de keuze maken of we deze voorstelling  als vrijblijvend en onverschillig ervaren of niet. De relevantie van het stuk in de tijd is uiteraard bijna nihil. De belerende laatste minuten werken het misschien nog een aantal dagen in de hand. Forced Entertainment. Gelukkig moesten we net niet lachen onder dwang.

CREDITS

Conceived and devised by: Forced Entertainment
Performers: Robin Arthur, Davis Freeman, Wendy Houstoun, Jerry Killick, Richard Lowdon,
Claire Marshall, Terry O’Connor, Bruno Roubicek
Direction: Tim Etchells
Text: Tim Etchells & Forced Entertainment
Design: Richard Lowdon
Lighting Design: Nigel Edwards
Light Technician: Francis Stevenson
Production: Ray Rennie
Our thanks to: Cathy Naden, who worked on the whole process of creating The World in Pictures,
at first as a performer and then alongside Tim in an assistant-directorial role
Co-producers: Volksbühne am Rosa-Luxemburg-Platz (Berlin), Wiener Festwochen,
Les Spectacles vivants – Centre Pompidou (Paris), Productiehuis Rotterdam
(Rotterdamse Schouwburg), Kunstencentrum Vooruit (Gent)