Ze verkennen elkaars terrein vanuit nieuwsgierigheid. Ze nodigen elkaar uit te bewegen, ontmoeten elkaar, reageren, dagen elkaar uit. Ze onderzoeken hoe ver de mogelijkheden van hun lijf en ledematen strekken - en die van de ander. En ontdekken waar de grenzen liggen.

De aaneenschakelingen van hun bewegingen doen soms denken aan Der Lauf der Dinge, de videofilm van het kunstenaarsduo Fischli & Weiss, waarin een  doorlopende beweging ontstaat doordat tal van instabiele objecten langs een dertig meter lang traject een fysische, mechanische of chemische kettingreactie veroorzaken. Een uiterst spannende film waarin oorzaak en gevolg, berekening en toeval, precisie en nonchalance een nieuwe betekenis krijgen. Ook uit de twee dansers komt (veel) energie, de ene beweging wordt met de andere in gang gezet, het een lokt het ander uit, een keten van bewegingen volgt. Soms ontstaan daaruit prachtige vormen die ontroeren. Dan toont het de veelzijdigheid die een mens in zich heeft. Soms ook leidt het tot gevaarlijke, onevenwichtige krachttoeren en worden harde confrontaties uitgelokt. Op die momenten is het pijnlijk treffend te zien hoezeer twee mensen elkaar in de weg kunnen zitten. Ze trekken en duwen, sleuren elkaar mee, duwen elkaar weg, maar trekken elkaar dan toch weer aan. Blijken onontkoombaar voor elkaar. Dat afstoten en aantrekken zou je snel kunnen gaan vervelen. Maar er staat meer op het spel. Dat zie je aan de wilskracht van beiden net als de tederheid naar elkaar. Die wellicht onderhuids gedreven wordt door hoop, de hoop iets te vinden van zichzelf?

Het uitproberen wordt provocerender. Extra spannend is het voor wie weet dat beide dansers voor het eerst met elkaar samenwerken en ieder een hele andere danstraditie vertegenwoordigen. In het moment van korte rust die ze bij elkaar vinden maakt zij  liefdevol van zijn halflange haar een staart. Dan trekt ze eraan, probeert hem mee te sleuren, dwingend – maar hij geeft niet mee, de hakken gaan in het zand. Ze rollebollen en buitelen over elkaar heen, hun silhouetten scherper afgetekend tegen het licht dan eerst. Het gehijg wordt zwaarder, de uitputting is voelbaar nabij en de confrontaties worden pijnlijker. Dan klinkt er muziek, een onderdrukt gelach. Ze praten zacht, voor het eerst. Dan keren ze zich samen naar het publiek, ze zijn opnieuw in rust. Hun blik is uitdagend en veelzeggend: wij zijn de confrontatie aangegaan, hoe zit dat met jullie?

Door Nicole Willemse, gezien op 25 januari 2007 in De Brakke Grond. In het kader van Something Raw.

Link met fragment uit Couple Like www.kwaadbloed.com/index.php


CREDITS
choreography & dance : Ugo Dehaes , Keren Levi
lights : Arne Lievens
costumes : Lies Maréchal
music : Tom Parkinson
thanks : Eppo Dehaes , Seamus Cater , Linda Suy & Pianofabriek
photography : Giannina Urmeneta Ottiker
production assistent : Annabel Heyse
production : kwaad bloed vzw , Grand Theatre Groningen
co-production : Kunstencentrum Vooruit , Danswerkplaats Amsterdam
support : de Vlaamse Gemeenschap , Amsterdams Fonds voor de Kunsten , Monty , PACT-Zollverein , wp Zimmer
info : www.kwaadbloed.com