Na een korte introductie van Anima 2007 door een fiere directrice, kwam Karsten Kiilerich, een van beide Deense regisseurs, aan het woord. Hij was fier een Deens verhaal te kunnen verfilmen dat duidelijk een universele waarde heeft. De film werd eerder al vertoond in Toronto, Canada en in Dubai.
The Ugly Duckling and me is geïnspireerd op het bijna gelijknamige kindersprookje van Andersen. De toevoeging van ‘me’, de rat en adoptievader van Ugly, Ratso, geeft het verhaal echter extra intensiteit. De interacties tussen beide hoofdpersonages en de evolutie daarin, de parallel tussen hun verhaallijnen - de vooroordelen waartegen ze beiden moeten opboksen – maken het verhaal veel vollediger.
In de kippen-en eendenren, waar het grootste deel van het verhaal zich afspeelt, vindt de kijker dezelfde relaties en emoties terug als in het echte leven : een duif ‘moeder overste’ die alles en iedereen overheerst, een aantal pestjonkies, de zachtheid – en onafhankelijkheid – van de alleenstaande moedereend Daphne, de groepsgeest en de daarbijhorende volgzaamheid van de meerderheid. Het is een microcosmos voor het dagelijkse mensenleven.
De regisseurs hebben Het lelijke eendje vrij geïnterpreteerden dat blijkt uit de vele hedendaagse interpretaties die aan het verhaal werden toegevoegd – Ratso die uitschalt “I am the king of the world” of de aanmoedigingen van de alleenstaande moeder Daphne naar Ratso toe. Niet alleen door de film in een hedendaags kader te plaatsen, maar ook door humor in de conversaties toe te voegen, wordt deze animatiefilm ook voor tieners en volwassenen aantrekkelijk.
Net voor het einde, bewijzen Kiilerich en Hegner hun kunnen met een knap verrassende wending in Ratso’s verhaallijn. Het einde zelf is positief en zo behouden beide regisseurs de sprookjessfeer. Eind goed, al goed.
Na een overtuigend applaus van het publiek, was het tijd voor een kort interview met Karsten Kiilerich :
Deze film is gebaseerd op een verhaal van Andersen, waaraan jullie het personage van de rat hebben toegevoegd. Waarom een rat ?
Zoals Disney uitlegde wanneer ze hem vroegen naar de keuze voor een muis: je wekt sympathie op voor het dier. Een rat is meestal een gehaat wezen.
Het maakte het verhaal ook interessanter om te verfilmen door een personage toe te voegen waarmee Ugly kon interageren. Een rat en een lelijk eendje kennen bovendien een gelijkaardig verhaal: ze hebben het beiden moeilijk om zich in de maatschappij te integreren.
Waarom heb je je juist op dit verhaal van Andersen gebaseerd ?
Deze film is een productie van verschillende productiehuizen : het Ierse Magma Films, het Franse Futurikon en jouw productiehuis A.Films. Hoe heeft dit jullie film beïnvloed ?
Je krijgt te maken met een aantal beperkingen. Maar ook met feedback. Er zijn nu eenmaal verschillen tussen Deense en, bijvoorbeeld, Franse verfilmingen. Je hebt soms een andere kijk op de zaak. Maar juist die andere gezichtspunten hebben de film meer Europees dan zuiver Deens gemaakt en dat maakt The Ugly Duckling and me ook meer Europees toegankelijk. Dus in die zin is het positief.
Ik heb in elk geval genoten van jullie film. Ik vond het een humoristisch geslaagde film en ook voor volwassenen een aangename ervaring. Hartelijk bedankt voor je tijd.
Met dank aan Karin Vandenrydt voor de contacten met Karsten Kiilerich







