Meest recente artikels:
Summerschool Kunstkritiek
Summerschool Schrijverspodium
Summerschool Schrijverspodium
Summerschool Schrijverspodium
Review Dit is mijn vader
Meer artikels van Stefanie D'Herde:
Anima 2007 - Openingsfilm The Ugly Duckling and Me
EEN OPZWEPEND BEGIN VOOR HET LELIJKE EENDJE
datum 04.03.2007
rubriek Film + TV

Anima 2007, dat vanaf dit jaar een onderkomen vond in het Flageygebouw, werd op 16 februari feestelijk ingeluid door een Roemeens zigeunerorkest. Voor de openingsfilm, The Ugly Duckling and me, een Deens-Frans-Ierse productie, gebaseerd op het bekende verhaal van Hans Christian Andersen, zat Studio 4 - de grootste filmzaal van Flagey – al meteen goed vol en wie geen plaats vond op de begeerde parterre, ging met plezier op zoek naar een plaats op het voorste balkon.

Na een korte introductie van Anima 2007 door een fiere directrice, kwam Karsten Kiilerich, een van beide Deense regisseurs, aan het woord. Hij was fier een Deens verhaal te kunnen verfilmen dat duidelijk een universele waarde heeft. De film werd eerder al vertoond in Toronto, Canada en in Dubai.

The Ugly Duckling and me is geïnspireerd op het bijna gelijknamige kindersprookje van Andersen. De toevoeging van ‘me’, de rat en adoptievader van Ugly, Ratso, geeft het verhaal echter extra intensiteit. De interacties tussen beide hoofdpersonages en de evolutie daarin, de parallel tussen hun verhaallijnen - de vooroordelen waartegen ze beiden moeten opboksen – maken het verhaal veel vollediger. 

In de kippen-en eendenren, waar het grootste deel van het verhaal zich afspeelt, vindt de kijker dezelfde relaties en emoties terug als in het echte leven : een duif ‘moeder overste’ die alles en iedereen overheerst, een aantal pestjonkies, de zachtheid – en onafhankelijkheid – van de alleenstaande moedereend Daphne, de groepsgeest en de daarbijhorende volgzaamheid van de meerderheid. Het is een microcosmos voor het dagelijkse mensenleven. 

De regisseurs hebben Het lelijke eendje vrij geïnterpreteerden dat blijkt uit de vele hedendaagse interpretaties die aan het verhaal werden toegevoegd – Ratso die uitschalt “I am the king of the world” of de aanmoedigingen van de alleenstaande moeder Daphne naar Ratso toe. Niet alleen door de film in een hedendaags kader te plaatsen, maar ook door humor in de conversaties toe te voegen, wordt deze animatiefilm ook voor tieners en volwassenen aantrekkelijk. 

Net voor het einde, bewijzen Kiilerich en Hegner hun kunnen met een knap verrassende wending in Ratso’s verhaallijn. Het einde zelf is positief en zo behouden beide regisseurs de sprookjessfeer. Eind goed, al goed.

Na een overtuigend applaus van het publiek, was het tijd voor een kort interview met Karsten Kiilerich : 

Deze film is gebaseerd op een verhaal van Andersen, waaraan jullie het personage van de rat hebben toegevoegd. Waarom een rat ?

Zoals Disney uitlegde wanneer ze hem vroegen naar de keuze voor een muis: je wekt sympathie op voor het dier. Een rat is meestal een gehaat wezen. 

Het maakte het verhaal ook interessanter om te verfilmen door een personage toe te voegen waarmee Ugly kon interageren. Een rat en een lelijk eendje kennen bovendien een gelijkaardig verhaal: ze hebben het beiden moeilijk om zich in de maatschappij te integreren.

Waarom heb je je juist op dit verhaal van Andersen gebaseerd ?

Wel, aanvankelijk zeiden verschillende potentiële productiehuizen dat ik als Deen een sprookje van Andersen moest verfilmen.  Maar ik laat me niet graag vertellen wat ik moet doen. Het was uiteindelijk een vriend van me die me op een vleigtuigreis naar Beijing wist te overtuigen. Hij zag de verfilming van The Ugly Duckling wel wat worden. Hij raadde me aan om een combinatie uit te proberen met echte dieren en computergestuurde beelden. Maar ik kan je verzekeren dat je een eend niet kan opvoeden! Dus hebben we het maar bij computergestuurde beelden gehouden. (lacht)  

Deze film is een productie van verschillende productiehuizen : het Ierse Magma Films, het Franse Futurikon en jouw productiehuis A.Films. Hoe heeft dit jullie film beïnvloed ?

Je krijgt te maken met een aantal beperkingen. Maar ook met feedback. Er zijn nu eenmaal verschillen tussen Deense en, bijvoorbeeld, Franse verfilmingen. Je hebt soms een andere kijk op de zaak. Maar juist die andere gezichtspunten hebben de film meer Europees dan zuiver Deens gemaakt en dat maakt The Ugly Duckling and me ook meer Europees toegankelijk. Dus in die zin is het positief.

Ik heb in elk geval genoten van jullie film. Ik vond het een humoristisch geslaagde film en ook voor volwassenen een aangename ervaring. Hartelijk bedankt voor je tijd.

 

Met dank aan Karin Vandenrydt voor de contacten met Karsten Kiilerich

Reageer
Voornaam
Naam
Email
Reactie